Old English · verb
mynetian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈmy.ne.ti.ɑn/
- Syllables
- ˈmy · ne · ti · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to mint
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | mynetiġe | mynetode |
| 2nd singular | mynetast | mynetodest |
| 3rd singular | mynetaþ | mynetode |
| Plural | mynetiaþ | mynetodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | mynetiġe | mynetode |
| Plural | mynetiġen | mynetoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | mynetian |
| Inflected infinitive | mynetienne |
| Imperative singular | myneta |
| Imperative plural | mynetiaþ |
| Present participle | mynetiende |
| Past participle | mynetodġemynetod |
All forms (15)
Etymology
From Proto-West Germanic *munitōn. Equivalent to mynet + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/mynetian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution