Old English · verb
oferbidan
Normalised oferbīdan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class I
- IPA
- /ˌo.ferˈbiː.dɑn/[ˌo.verˈbiː.dɑn]
- Syllables
- ˌo · fer · ˈbiː · dɑn (4 syllables)
- Modern English
- overbideoutlastoutliveoverlivesurvive
Meaning
-
to outlive, outlast, survive; overlive
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oferbīde | oferbād |
| 2nd singular | oferbītst | oferbide |
| 3rd singular | oferbīttoferbīt | oferbād |
| Plural | oferbīdaþ | oferbidon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oferbīde | oferbide |
| Plural | oferbīden | oferbiden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oferbīdan |
| Inflected infinitive | oferbīdenne |
| Imperative singular | oferbīd |
| Imperative plural | oferbīdaþ |
| Present participle | oferbīdende |
| Past participle | oferbiden |
All forms (14)
Etymology
From ofer- + bīdan.
Descendants
overbide
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oferbidan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution