Old English · verb
oferfylgan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ˌo.ferˈfyl.jɑn/[ˌo.verˈfyɫ.jɑn]
- Syllables
- ˌo · fer · ˈfyl · jɑn (4 syllables)
- Modern English
- persecute
Meaning
-
to pursue, persecute, attack
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oferfylge | oferfylgde |
| 2nd singular | oferfylgestoferfylgst | oferfylgdest |
| 3rd singular | oferfylgeþoferfylgþ | oferfylgde |
| Plural | oferfylgaþ | oferfylgdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oferfylge | oferfylgde |
| Plural | oferfylgen | oferfylgden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oferfylgan |
| Inflected infinitive | oferfylgenne |
| Imperative singular | oferfylgoferfylh |
| Imperative plural | oferfylgaþ |
| Present participle | oferfylgende |
| Past participle | oferfylged |
All forms (17)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oferfylgan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution