Old English · verb
oferlæfan
Normalised oferlǣfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ˌo.ferˈlæː.fɑn/[ˌo.verˈlæː.vɑn]
- Syllables
- ˌo · fer · ˈlæː · fɑn (4 syllables)
- Modern English
- overleave
Meaning
-
to leave over; not consume
-
to be left over
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oferlǣfe | oferlǣfde |
| 2nd singular | oferlǣfestoferlǣfst | oferlǣfdest |
| 3rd singular | oferlǣfeþoferlǣfþ | oferlǣfde |
| Plural | oferlǣfaþ | oferlǣfdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oferlǣfe | oferlǣfde |
| Plural | oferlǣfen | oferlǣfden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oferlǣfan |
| Inflected infinitive | oferlǣfenne |
| Imperative singular | oferlǣf |
| Imperative plural | oferlǣfaþ |
| Present participle | oferlǣfende |
| Past participle | oferlǣfed |
All forms (16)
Etymology
From ofer- + lǣfan.
Descendants
overleave
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oferlæfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution