Old English · verb
onþracian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /onˈθrɑ.ki.ɑn/
- Syllables
- on · ˈθrɑ · ki · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to cause fear, to cause dread
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | onþraciġe | onþracode |
| 2nd singular | onþracast | onþracodest |
| 3rd singular | onþracaþ | onþracode |
| Plural | onþraciaþ | onþracodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | onþraciġe | onþracode |
| Plural | onþraciġen | onþracoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | onþracian |
| Inflected infinitive | onþracienne |
| Imperative singular | onþraca |
| Imperative plural | onþraciaþ |
| Present participle | onþraciende |
| Past participle | onþracod |
All forms (14)
Etymology
From on- (“fear”) + þracian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/onþracian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution