Old English · verb
oneardian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /onˈæ͜ɑr.di.ɑn/[onˈæ͜ɑrˠ.di.ɑn]
- Syllables
- on · ˈæ͜ɑr · di · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to dwell (+ preposition on, in)
-
to inhabit
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oneardiġe | oneardode |
| 2nd singular | oneardast | oneardodest |
| 3rd singular | oneardaþ | oneardode |
| Plural | oneardiaþ | oneardodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oneardiġe | oneardode |
| Plural | oneardiġen | oneardoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oneardian |
| Inflected infinitive | oneardienne |
| Imperative singular | onearda |
| Imperative plural | oneardiaþ |
| Present participle | oneardiende |
| Past participle | oneardod |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to on- + eardian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oneardian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution