Old English · verb
onsundrian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /onˈsun.dri.ɑn/
- Syllables
- on · ˈsun · dri · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to separate, take apart
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | onsundriġe | onsundrode |
| 2nd singular | onsundrast | onsundrodest |
| 3rd singular | onsundraþ | onsundrode |
| Plural | onsundriaþ | onsundrodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | onsundriġe | onsundrode |
| Plural | onsundriġen | onsundroden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | onsundrian |
| Inflected infinitive | onsundrienne |
| Imperative singular | onsundra |
| Imperative plural | onsundriaþ |
| Present participle | onsundriende |
| Past participle | onsundrod |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to on- + sundrian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/onsundrian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry