Old English · verb
onwrecan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /onˈwre.kɑn/
- Syllables
- on · ˈwre · kɑn (3 syllables)
- Modern English
- avenge
Meaning
-
to avenge
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | onwrece | onwræc |
| 2nd singular | onwricst | onwrǣce |
| 3rd singular | onwricþ | onwræc |
| Plural | onwrecaþ | onwrǣcon |
| Subjunctive | ||
| Singular | onwrece | onwrǣce |
| Plural | onwrecen | onwrǣcen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | onwrecan |
| Inflected infinitive | onwrecenne |
| Imperative singular | onwrec |
| Imperative plural | onwrecaþ |
| Present participle | onwrecende |
| Past participle | onwrecen |
All forms (13)
Etymology
Equivalent to on- + wrecan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/onwrecan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution