Old English · verb
racenteagian
Normalised racentēagian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈrɑ.kenˌtæ͜ɑː.ɡi.ɑn/[ˈrɑ.kenˌtæ͜ɑː.ɣi.ɑn]
- Syllables
- ˈrɑ · ken · ˌtæ͜ɑː · ɡi · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- chain
Meaning
-
to chain
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | racentēagiġe | racentēagode |
| 2nd singular | racentēagast | racentēagodest |
| 3rd singular | racentēagaþ | racentēagode |
| Plural | racentēagiaþ | racentēagodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | racentēagiġe | racentēagode |
| Plural | racentēagiġen | racentēagoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | racentēagian |
| Inflected infinitive | racentēagienne |
| Imperative singular | racentēaga |
| Imperative plural | racentēagiaþ |
| Present participle | racentēagiende |
| Past participle | racentēagodġeracentēagod |
All forms (15)
Etymology
Equivalent to racentēag + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/racenteagian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution