Old English · adjective
ranc
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /rɑnk/[rɑŋk]
- Syllables
- rɑnk (1 syllable)
- Modern English
- frowardinsolentoverbearingshowyarrogantcourageoushaughtyfull-grown
Meaning
-
proud, haughty, arrogant, insolent, froward, overbearing
-
showy; mature, full-grown
-
noble, bold, valiant, courageous
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ranc | ranc | ranc |
| Accusative | rancne | rance | ranc |
| Genitive | rances | rancre | rances |
| Dative | rancum | rancre | rancum |
| Instrumental | rance | rancre | rance |
| Plural | |||
| Nominative | rance | rancarance | ranc |
| Accusative | rance | rancarance | ranc |
| Genitive | rancra | rancra | rancra |
| Dative | rancum | rancum | rancum |
| Instrumental | rancum | rancum | rancum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ranca | rance | rance |
| Accusative | rancan | rancan | rance |
| Genitive | rancan | rancan | rancan |
| Dative | rancan | rancan | rancan |
| Instrumental | rancan | rancan | rancan |
| Plural | |||
| Nominative | rancan | rancan | rancan |
| Accusative | rancan | rancan | rancan |
| Genitive | rancrarancena | rancrarancena | rancrarancena |
| Dative | rancum | rancum | rancum |
| Instrumental | rancum | rancum | rancum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *rank.
Descendants
rank
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ranc · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution