Old English · adjective
rihtwis
Normalised rihtwīs
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈrixtˌwiːs/[ˈriçtˌwiːs]
- Syllables
- ˈrixt · ˌwiːs (2 syllables)
- Modern English
- justrighteous
Meaning
-
just, fair
-
righteous
Hē wæs swīþe snotor wer, and sōþfæst on sprǣċe, rihtwīs on dōme, and on rǣde foreglēaw...
He was a very wise man, and truthful in speech, righteous in judgement, and very prudent in counsel...
late 10th century, Ælfric, Lives of Saints
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | rihtwīs | rihtwīs | rihtwīs |
| Accusative | rihtwīsne | rihtwīse | rihtwīs |
| Genitive | rihtwīses | rihtwīsre | rihtwīses |
| Dative | rihtwīsum | rihtwīsre | rihtwīsum |
| Instrumental | rihtwīse | rihtwīsre | rihtwīse |
| Plural | |||
| Nominative | rihtwīse | rihtwīsarihtwīse | rihtwīs |
| Accusative | rihtwīse | rihtwīsarihtwīse | rihtwīs |
| Genitive | rihtwīsra | rihtwīsra | rihtwīsra |
| Dative | rihtwīsum | rihtwīsum | rihtwīsum |
| Instrumental | rihtwīsum | rihtwīsum | rihtwīsum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | rihtwīsa | rihtwīse | rihtwīse |
| Accusative | rihtwīsan | rihtwīsan | rihtwīse |
| Genitive | rihtwīsan | rihtwīsan | rihtwīsan |
| Dative | rihtwīsan | rihtwīsan | rihtwīsan |
| Instrumental | rihtwīsan | rihtwīsan | rihtwīsan |
| Plural | |||
| Nominative | rihtwīsan | rihtwīsan | rihtwīsan |
| Accusative | rihtwīsan | rihtwīsan | rihtwīsan |
| Genitive | rihtwīsrarihtwīsena | rihtwīsrarihtwīsena | rihtwīsrarihtwīsena |
| Dative | rihtwīsum | rihtwīsum | rihtwīsum |
| Instrumental | rihtwīsum | rihtwīsum | rihtwīsum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *rehtawīs. Cognate with Old High German rehtwīs. Equivalent to riht + -wīs.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/rihtwis · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution