Old English · verb
scyldigian
Normalised sċyldigian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈʃyl.di.ɡi.ɑn/[ˈʃyɫ.di.ɣi.ɑn]
- Syllables
- ˈʃyl · di · ɡi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to commit a fault; sin
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | sċyldigiġe | sċyldigode |
| 2nd singular | sċyldigast | sċyldigodest |
| 3rd singular | sċyldigaþ | sċyldigode |
| Plural | sċyldigiaþ | sċyldigodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | sċyldigiġe | sċyldigode |
| Plural | sċyldigiġen | sċyldigoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | sċyldigian |
| Inflected infinitive | sċyldigienne |
| Imperative singular | sċyldiga |
| Imperative plural | sċyldigiaþ |
| Present participle | sċyldigiende |
| Past participle | sċyldigodġesċyldigod |
All forms (15)
Etymology
From Proto-West Germanic *skuldigēn. Cognate with Old High German skuldigēn.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/scyldigian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution