Old English · verb
sigorian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈsi.ɡo.ri.ɑn/[ˈsi.ɣo.ri.ɑn]
- Syllables
- ˈsi · ɡo · ri · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- vanquishtriumph
Meaning
-
to vanquish, triumph, triumph over
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | sigoriġe | sigorode |
| 2nd singular | sigorast | sigorodest |
| 3rd singular | sigoraþ | sigorode |
| Plural | sigoriaþ | sigorodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | sigoriġe | sigorode |
| Plural | sigoriġen | sigoroden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | sigorian |
| Inflected infinitive | sigorienne |
| Imperative singular | sigora |
| Imperative plural | sigoriaþ |
| Present participle | sigoriende |
| Past participle | sigorodġesigorod |
All forms (15)
Etymology
From Proto-West Germanic *sigʀōn, *sigiʀōn, from Proto-Germanic *sigizōną, equivalent to sigor + -ian. Cognate with Old High German sigirōn, Old Norse sigra.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/sigorian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution