Old English · adjective
strengra
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈstrenɡrɑ/[ˈstreŋ.ɡrɑ]
- Syllables
- ˈstrenɡrɑ (1 syllable)
Meaning
-
comparative degree of strang: stronger
Iċ eom swiftre þonne hē, þrāgum strengra, hē þreohtiġra.
I am swifter than he, by times stronger, he is more hard-wearing.
c. 980, Exeter Book Riddle 85: -
Inflected form of strang
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | strengra | strengre | strengre |
| Accusative | strengran | strengran | strengre |
| Genitive | strengran | strengran | strengran |
| Dative | strengran | strengran | strengran |
| Instrumental | strengran | strengran | strengran |
| Plural | |||
| Nominative | strengran | strengran | strengran |
| Accusative | strengran | strengran | strengran |
| Genitive | strengrastrengrena | strengrastrengrena | strengrastrengrena |
| Dative | strengrum | strengrum | strengrum |
| Instrumental | strengrum | strengrum | strengrum |
All forms (5)
Etymology
From Proto-West Germanic *strangiʀō.
Descendants
stronger
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/strengra · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution