Old English · verb
togangan
Normalised tōgangan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /toːˈɡɑn.ɡɑn/[toːˈɡɑŋ.ɡɑn]
- Syllables
- toː · ˈɡɑn · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- waysdifferent
Meaning
-
to go in different directions, part ways
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | tōgange | tōġēngtōġīeng |
| 2nd singular | tōgengst | tōġēngetōġīenge |
| 3rd singular | tōgengþ | tōġēngtōġīeng |
| Plural | tōgangaþ | tōġēngontōġīengon |
| Subjunctive | ||
| Singular | tōgange | tōġēngetōġīenge |
| Plural | tōgangen | tōġēngentōġīengen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | tōgangan |
| Inflected infinitive | tōgangenne |
| Imperative singular | tōgang |
| Imperative plural | tōgangaþ |
| Present participle | tōgangende |
| Past participle | tōgangen |
All forms (17)
Etymology
Etymology tree Old English tō- Proto-Indo-European *ǵʰengʰ-der. Proto-Germanic *ganganą Proto-West Germanic *gangan Old English gangan Old English togangan By surface analysis, tō- + gangan
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/togangan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution