Old English · verb
tonemnan
Normalised tōnemnan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /toːˈnem.nɑn/
- Syllables
- toː · ˈnem · nɑn (3 syllables)
- Modern English
- separatelydistinguishparts
Meaning
-
to name separately
-
to distinguish by name into parts
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | tōnemne | tōnemde |
| 2nd singular | tōnemnest | tōnemdest |
| 3rd singular | tōnemneþ | tōnemde |
| Plural | tōnemnaþ | tōnemdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | tōnemne | tōnemde |
| Plural | tōnemnen | tōnemden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | tōnemnan |
| Inflected infinitive | tōnemnenne |
| Imperative singular | tōnemne |
| Imperative plural | tōnemnaþ |
| Present participle | tōnemnende |
| Past participle | tōnemedtōnemned |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to tō- + nemnan
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/tonemnan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution