Old English · adjective
twelfwintre
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈtwelfˌwin.tre/[ˈtweɫvˌwin.tre]
- Syllables
- ˈtwelf · ˌwin · tre (3 syllables)
- Modern English
- twelve-year-oldtwelve-yeartwelve
Meaning
-
twelve years old / twelve-year-old
-
twelve-year
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | twelfwintre | twelfwintrutwelfwintro | twelfwintre |
| Accusative | twelfwinterne | twelfwintre | twelfwintre |
| Genitive | twelfwintres | twelfwintre | twelfwintres |
| Dative | twelfwintrum | twelfwintre | twelfwintrum |
| Instrumental | twelfwintre | twelfwintre | twelfwintre |
| Plural | |||
| Nominative | twelfwintre | twelfwintratwelfwintre | twelfwintrutwelfwintro |
| Accusative | twelfwintre | twelfwintratwelfwintre | twelfwintrutwelfwintro |
| Genitive | twelfwintra | twelfwintra | twelfwintra |
| Dative | twelfwintrum | twelfwintrum | twelfwintrum |
| Instrumental | twelfwintrum | twelfwintrum | twelfwintrum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | twelfwintra | twelfwintre | twelfwintre |
| Accusative | twelfwintran | twelfwintran | twelfwintre |
| Genitive | twelfwintran | twelfwintran | twelfwintran |
| Dative | twelfwintran | twelfwintran | twelfwintran |
| Instrumental | twelfwintran | twelfwintran | twelfwintran |
| Plural | |||
| Nominative | twelfwintran | twelfwintran | twelfwintran |
| Accusative | twelfwintran | twelfwintran | twelfwintran |
| Genitive | twelfwintratwelfwintrena | twelfwintratwelfwintrena | twelfwintratwelfwintrena |
| Dative | twelfwintrum | twelfwintrum | twelfwintrum |
| Instrumental | twelfwintrum | twelfwintrum | twelfwintrum |
All forms (9)
Etymology
From Proto-Germanic *twalifwintruz. Cognate with Old Norse tolfvetr and Gothic (twalibwintrus). Equivalent to twelf + -wintre.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/twelfwintre · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution