Old English · adjective
tynge
Normalised tynġe
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈtyn.je/[ˈtyn.d͡ʒe]
- Syllables
- ˈtyn · je (2 syllables)
- Modern English
- rhetoricalskilfultongueeloquent
Meaning
-
skilful with the tongue, eloquent; rhetorical
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | tynġe | tynġutynġo | tynġe |
| Accusative | tynġne | tynġe | tynġe |
| Genitive | tynġes | tynġre | tynġes |
| Dative | tynġum | tynġre | tynġum |
| Instrumental | tynġe | tynġre | tynġe |
| Plural | |||
| Nominative | tynġe | tynġatynġe | tynġutynġo |
| Accusative | tynġe | tynġatynġe | tynġutynġo |
| Genitive | tynġra | tynġra | tynġra |
| Dative | tynġum | tynġum | tynġum |
| Instrumental | tynġum | tynġum | tynġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | tynġa | tynġe | tynġe |
| Accusative | tynġan | tynġan | tynġe |
| Genitive | tynġan | tynġan | tynġan |
| Dative | tynġan | tynġan | tynġan |
| Instrumental | tynġan | tynġan | tynġan |
| Plural | |||
| Nominative | tynġan | tynġan | tynġan |
| Accusative | tynġan | tynġan | tynġan |
| Genitive | tynġratynġena | tynġratynġena | tynġratynġena |
| Dative | tynġum | tynġum | tynġum |
| Instrumental | tynġum | tynġum | tynġum |
All forms (11)
Etymology
From Proto-West Germanic *tungī, from Proto-Germanic *tungijaz (“relating to the tongue”), from *tungǭ (“tongue”); equivalent to tunge + -e.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/tynge · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution