Old English · noun
unþeaw
Normalised unþēaw
- Part of speech
- noun, masculine
- Declension
- strong a-stem
- IPA
- /ˈunˌθæ͜ɑːw/
- Syllables
- ˈun · ˌθæ͜ɑːw (2 syllables)
- Modern English
- vicebadhabit
Meaning
-
bad habit, vice
Declension
All forms (6)
Etymology
From un- + þēaw.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/unþeaw · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution