Old English · adjective
uneaþe
Normalised unēaþe
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈunˌæ͜ɑː.θe/[ˈunˌæ͜ɑː.ðe]
- Syllables
- ˈun · ˌæ͜ɑː · θe (3 syllables)
- Modern English
- barelyreluctantlyhardlyunwillinglydifficulty
uneaþe1 · adjective · alternative form
Senses
-
alternative form of unīeþe
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | unēaþe | unēaþuunēaþo | unēaþe |
| Accusative | unēaþne | unēaþe | unēaþe |
| Genitive | unēaþes | unēaþre | unēaþes |
| Dative | unēaþum | unēaþre | unēaþum |
| Instrumental | unēaþe | unēaþre | unēaþe |
| Plural | |||
| Nominative | unēaþe | unēaþaunēaþe | unēaþuunēaþo |
| Accusative | unēaþe | unēaþaunēaþe | unēaþuunēaþo |
| Genitive | unēaþra | unēaþra | unēaþra |
| Dative | unēaþum | unēaþum | unēaþum |
| Instrumental | unēaþum | unēaþum | unēaþum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | unēaþa | unēaþe | unēaþe |
| Accusative | unēaþan | unēaþan | unēaþe |
| Genitive | unēaþan | unēaþan | unēaþan |
| Dative | unēaþan | unēaþan | unēaþan |
| Instrumental | unēaþan | unēaþan | unēaþan |
| Plural | |||
| Nominative | unēaþan | unēaþan | unēaþan |
| Accusative | unēaþan | unēaþan | unēaþan |
| Genitive | unēaþraunēaþena | unēaþraunēaþena | unēaþraunēaþena |
| Dative | unēaþum | unēaþum | unēaþum |
| Instrumental | unēaþum | unēaþum | unēaþum |
uneaþe2 · adverb
Senses
-
barely, hardly
Sē wer meahte unēaðe þurh hine selfne ārīsan oþþe gān.
The man could barely get up or walk by himself.
late 9th century, translation of Bede's Ecclesiastical History -
not easily, with difficulty
-
reluctantly, unwillingly
All forms (11)
Etymology
From un- + ēaþe.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/uneaþe · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry