Old English · adjective
unmihtig
Normalised unmihtiġ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈunˌmix.tij/[ˈunˌmiç.tij]
- Syllables
- ˈun · ˌmix · tij (3 syllables)
- Modern English
- unmightymeansimpotentimpossible
Meaning
-
not mighty; unmighty, weak, impotent, of little power or means
-
impossible
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | unmihtiġ | unmihtiġuunmihtġuunmihtiġounmihtġo | unmihtiġ |
| Accusative | unmihtiġne | unmihtiġeunmihtġe | unmihtiġ |
| Genitive | unmihtiġesunmihtġes | unmihtiġre | unmihtiġesunmihtġes |
| Dative | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġre | unmihtiġumunmihtġum |
| Instrumental | unmihtiġeunmihtġe | unmihtiġre | unmihtiġeunmihtġe |
| Plural | |||
| Nominative | unmihtiġeunmihtġe | unmihtiġaunmihtġaunmihtiġeunmihtġe | unmihtiġuunmihtġuunmihtiġounmihtġo |
| Accusative | unmihtiġeunmihtġe | unmihtiġaunmihtġaunmihtiġeunmihtġe | unmihtiġuunmihtġuunmihtiġounmihtġo |
| Genitive | unmihtiġra | unmihtiġra | unmihtiġra |
| Dative | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum |
| Instrumental | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | unmihtiġaunmihtġa | unmihtiġeunmihtġe | unmihtiġeunmihtġe |
| Accusative | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġeunmihtġe |
| Genitive | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan |
| Dative | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan |
| Instrumental | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan |
| Plural | |||
| Nominative | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan |
| Accusative | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan | unmihtiġanunmihtġan |
| Genitive | unmihtiġraunmihtiġenaunmihtġena | unmihtiġraunmihtiġenaunmihtġena | unmihtiġraunmihtiġenaunmihtġena |
| Dative | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum |
| Instrumental | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum | unmihtiġumunmihtġum |
All forms (20)
Etymology
From Proto-Germanic *unmahtīgaz; cognate with Old High German unmahtīg, Gothic (unmahteigs). By surface analysis, un- + mihtiġ.
Descendants
unmighty
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/unmihtig · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution