Old English · verb
upbregdan
Normalised upbreġdan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /upˈbrej.dɑn/
- Syllables
- up · ˈbrej · dɑn (3 syllables)
- Modern English
- upbraid
Meaning
-
to reproach, upbraid
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | upbreġde | upbræġdupbrǣd |
| 2nd singular | upbreġdest | upbrugde |
| 3rd singular | upbreġdeþ | upbræġdupbrǣd |
| Plural | upbreġdaþ | upbrugdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | upbreġde | upbrugde |
| Plural | upbreġden | upbrugden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | upbreġdan |
| Inflected infinitive | upbreġdenne |
| Imperative singular | upbreġd |
| Imperative plural | upbreġdaþ |
| Present participle | upbreġdende |
| Past participle | upbrogden |
All forms (15)
Etymology
Etymology tree Proto-Indo-European *upó Proto-Germanic *ub Proto-Germanic *upp Proto-West Germanic *upp Old English up Old English up- Proto-Germanic *bregdaną Proto-West Germanic *bregdan Old English breġdan Old English upbreġdan From up- + breġdan.
Descendants
upbraid
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/upbregdan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution