Old English · verb
uphebban
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 6 Anglian
- Modern English
- upāhebbanupheaveelevatelift
Meaning
-
to elevate, raise, raise up, lift, lift up
Iċ uphebbu ðec, Dryhten,...
I lift thee up, Lord,...
9th century, Vespasian Psalter
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | uphebbeuphebbu | uphōfuphefde |
| 2nd singular | uphefstuphefes | uphōfeuphefdest |
| 3rd singular | uphefþuphefeþ | uphōfuphefde |
| Plural | uphebbaþ | uphōfonuphefdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | uphebbe | uphōfeuphefde |
| Plural | uphebbenuphebbaþ | uphōfenuphefdenuphōfunuphōfon |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | uphebban |
| Inflected infinitive | uphebbenneuphebbanuphebbanne |
| Imperative singular | uphefe |
| Imperative plural | uphebbaþ |
| Present participle | uphebbende |
| Past participle | uphæfenuphafenuphefenuphefed |
All forms (26)
Etymology
up- + hebban (“lift, raise”)
Descendants
upheave, upāhebban
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/uphebban · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution