eldertongue

Old English · adjective

upriht

Part of speech
adjective
Modern English
uprighterect

Meaning

  1. upright, erect

    Mannum hē ġesealde uprihtne gang, þā nīetenu hē lēt gān āloten.

    God gave people an upright gait, while he made the animals walk bent down towards the ground.

    late 10th century, Ælfric, "Of the Catholic Faith"

Declension

Strong declension of upriht
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative uprihtuprihtupriht
Accusative uprihtneuprihteupriht
Genitive uprihtesuprihtreuprihtes
Dative uprihtumuprihtreuprihtum
Instrumental uprihteuprihtreuprihte
Plural
Nominative uprihteuprihtauprihteupriht
Accusative uprihteuprihtauprihteupriht
Genitive uprihtrauprihtrauprihtra
Dative uprihtumuprihtumuprihtum
Instrumental uprihtumuprihtumuprihtum
Weak declension of upriht
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative uprihtauprihteuprihte
Accusative uprihtanuprihtanuprihte
Genitive uprihtanuprihtanuprihtan
Dative uprihtanuprihtanuprihtan
Instrumental uprihtanuprihtanuprihtan
Plural
Nominative uprihtanuprihtanuprihtan
Accusative uprihtanuprihtanuprihtan
Genitive uprihtrauprihtenauprihtrauprihtenauprihtrauprihtena
Dative uprihtumuprihtumuprihtum
Instrumental uprihtumuprihtumuprihtum

All forms (10)

Etymology

From Proto-West Germanic *uppreht, from Proto-Germanic *upprehtaz. Equivalent to upp + riht, literally 'straight up'.

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/upriht · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution