eldertongue

Old English · verb

utlædan

Normalised ūtlǣdan

Part of speech
verb
Verb class
weak class 1
IPA
/uːtˈlæː.dɑn/
Syllables
uːt · ˈlæː · dɑn (3 syllables)
Modern English
outlead

Meaning

  1. to lead out, bring out

Conjugation

Conjugation of utlædan
PresentPast
Indicative
1st singular ūtlǣdeūtlǣdde
2nd singular ūtlǣdestūtlǣtstūtlǣddest
3rd singular ūtlǣdeþūtlǣttūtlǣtūtlǣdde
Plural ūtlǣdaþūtlǣddon
Subjunctive
Singular ūtlǣdeūtlǣdde
Plural ūtlǣdenūtlǣdden
Non-finite forms of utlædan
Form
Infinitive ūtlǣdan
Inflected infinitive ūtlǣdenne
Imperative singular ūtlǣd
Imperative plural ūtlǣdaþ
Present participle ūtlǣdende
Past participle ūtlǣded

All forms (17)

Etymology

From Proto-West Germanic *ūtlaidijan. Equivalent to ūt- + lǣdan.

Descendants

outlead

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/utlædan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry