Old English · adjective
utlendisc
Normalised ūtlendisċ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈuːtˌlen.diʃ/
- Syllables
- ˈuːt · ˌlen · diʃ (3 syllables)
- Modern English
- outlandish
Meaning
-
outlandish; foreign; strange
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ūtlendisċ | ūtlendisċ | ūtlendisċ |
| Accusative | ūtlendisċne | ūtlendisċe | ūtlendisċ |
| Genitive | ūtlendisċes | ūtlendisċre | ūtlendisċes |
| Dative | ūtlendisċum | ūtlendisċre | ūtlendisċum |
| Instrumental | ūtlendisċe | ūtlendisċre | ūtlendisċe |
| Plural | |||
| Nominative | ūtlendisċe | ūtlendisċaūtlendisċe | ūtlendisċ |
| Accusative | ūtlendisċe | ūtlendisċaūtlendisċe | ūtlendisċ |
| Genitive | ūtlendisċra | ūtlendisċra | ūtlendisċra |
| Dative | ūtlendisċum | ūtlendisċum | ūtlendisċum |
| Instrumental | ūtlendisċum | ūtlendisċum | ūtlendisċum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ūtlendisċa | ūtlendisċe | ūtlendisċe |
| Accusative | ūtlendisċan | ūtlendisċan | ūtlendisċe |
| Genitive | ūtlendisċan | ūtlendisċan | ūtlendisċan |
| Dative | ūtlendisċan | ūtlendisċan | ūtlendisċan |
| Instrumental | ūtlendisċan | ūtlendisċan | ūtlendisċan |
| Plural | |||
| Nominative | ūtlendisċan | ūtlendisċan | ūtlendisċan |
| Accusative | ūtlendisċan | ūtlendisċan | ūtlendisċan |
| Genitive | ūtlendisċraūtlendisċena | ūtlendisċraūtlendisċena | ūtlendisċraūtlendisċena |
| Dative | ūtlendisċum | ūtlendisċum | ūtlendisċum |
| Instrumental | ūtlendisċum | ūtlendisċum | ūtlendisċum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *ūtlandiskaz. Equivalent to ūtland + -isċ. Cognate with German ausländisch, Swedish utländsk, Icelandic útlenskur (“foreign; alien”).
Descendants
outlandish
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/utlendisc · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution