Old English · adjective
wædla
Normalised wǣdla
- Part of speech
- adjective
- Modern English
- beggarin needpoorneedy
wædla1 · adjective
Senses
-
poor, in need
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wǣdla | wǣdle | wǣdle |
| Accusative | wǣdlan | wǣdlan | wǣdle |
| Genitive | wǣdlan | wǣdlan | wǣdlan |
| Dative | wǣdlan | wǣdlan | wǣdlan |
| Instrumental | wǣdlan | wǣdlan | wǣdlan |
| Plural | |||
| Nominative | wǣdlan | wǣdlan | wǣdlan |
| Accusative | wǣdlan | wǣdlan | wǣdlan |
| Genitive | wǣdelrawǣdlena | wǣdelrawǣdlena | wǣdelrawǣdlena |
| Dative | wǣdlum | wǣdlum | wǣdlum |
| Instrumental | wǣdlum | wǣdlum | wǣdlum |
wædla2 · noun · masculine
Senses
-
a poor or needy man, beggar
Declension · weak
All forms (6)
Etymology
From Proto-West Germanic *wāþlō, from Proto-West Germanic *wāþl (“poor, needy”). Cognate with Old High German wādal (“poor, needy”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wædla · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution