Old English · noun
wægnwyrhta
Normalised wæġnwyrhta
- Part of speech
- noun, masculine
- Declension
- weak
- IPA
- /ˈwæjnˌwyrx.tɑ/[ˈwæjnˌwyrˠx.tɑ]
- Syllables
- ˈwæjn · ˌwyrx · tɑ (3 syllables)
- Modern English
- wainwrightcartwright
Meaning
-
wainwright, cartwright
Hē ēode tō þām wæġnwyrhtan mid tebrocenum hwēole.
He went to the wainwright with a broken wheel.
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | wæġnwyrhta | wæġnwyrhtan |
| Accusative | wæġnwyrhtan | wæġnwyrhtan |
| Genitive | wæġnwyrhtan | wæġnwyrhtena |
| Dative | wæġnwyrhtan | wæġnwyrhtum |
All forms (4)
Etymology
wæġn (“wagon”) + wyrhta (“worker, maker”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wægnwyrhta · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution