eldertongue

Old English · noun

wægnwyrhta

Normalised wæġnwyrhta

Part of speech
noun, masculine
Declension
weak
IPA
/ˈwæjnˌwyrx.tɑ/
[ˈwæjnˌwyrˠx.tɑ]
Syllables
ˈwæjn · ˌwyrx · tɑ (3 syllables)
Modern English
wainwrightcartwright

Meaning

  1. wainwright, cartwright

    Hē ēode tō þām wæġnwyrhtan mid tebrocenum hwēole.

    He went to the wainwright with a broken wheel.

Declension

Declension of wægnwyrhta
SingularPlural
Nominative wæġnwyrhtawæġnwyrhtan
Accusative wæġnwyrhtanwæġnwyrhtan
Genitive wæġnwyrhtanwæġnwyrhtena
Dative wæġnwyrhtanwæġnwyrhtum

All forms (4)

Etymology

wæġn (“wagon”) + wyrhta (“worker, maker”)

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wægnwyrhta · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution