Old English · verb
weallian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈwæ͜ɑl.li.ɑn/[ˈwæ͜ɑɫ.ɫi.ɑn]
- Syllables
- ˈwæ͜ɑl · li · ɑn (3 syllables)
- Modern English
- roampilgrimagewander
Meaning
-
to wander, roam
-
to go on pilgrimage
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | wealliġe | weallode |
| 2nd singular | weallast | weallodest |
| 3rd singular | weallaþ | weallode |
| Plural | wealliaþ | weallodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | wealliġe | weallode |
| Plural | wealliġen | wealloden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | weallian |
| Inflected infinitive | weallienne |
| Imperative singular | wealla |
| Imperative plural | wealliaþ |
| Present participle | wealliende |
| Past participle | weallodġeweallod |
All forms (15)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/weallian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution