Old English · verb
weargcweþan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /ˌwæ͜ɑrɡˈkwe.θɑn/[ˌwæ͜ɑrˠɣˈkwe.ðɑn]
- Syllables
- ˌwæ͜ɑrɡ · ˈkwe · θɑn (3 syllables)
Meaning
-
to curse
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | weargcweþe | weargcwæþ |
| 2nd singular | weargcwist | weargcwǣde |
| 3rd singular | weargcwiþþweargcwiþ | weargcwæþ |
| Plural | weargcweþaþ | weargcwǣdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | weargcweþe | weargcwǣde |
| Plural | weargcweþen | weargcwǣden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | weargcweþan |
| Inflected infinitive | weargcweþenne |
| Imperative singular | weargcweþ |
| Imperative plural | weargcweþaþ |
| Present participle | weargcweþende |
| Past participle | weargcweden |
All forms (15)
Etymology
Equivalent to wearg + cweþan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/weargcweþan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution