Old English · verb
wiþþingian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /wiθˈθin.ɡi.ɑn/[wiθˈθiŋ.ɡi.ɑn]
- Syllables
- wiθ · ˈθin · ɡi · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- contradict
Meaning
-
to contradict, talk against
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | wiþþingiġe | wiþþingode |
| 2nd singular | wiþþingast | wiþþingodest |
| 3rd singular | wiþþingaþ | wiþþingode |
| Plural | wiþþingiaþ | wiþþingodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | wiþþingiġe | wiþþingode |
| Plural | wiþþingiġen | wiþþingoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | wiþþingian |
| Inflected infinitive | wiþþingienne |
| Imperative singular | wiþþinga |
| Imperative plural | wiþþingiaþ |
| Present participle | wiþþingiende |
| Past participle | wiþþingod |
All forms (14)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wiþþingian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution