Old English · verb
wiþerhlinian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈwi.θerˌxli.ni.ɑn/[ˈwi.ðerˌl̥i.ni.ɑn]
- Syllables
- ˈwi · θer · ˌxli · ni · ɑn (5 syllables)
Meaning
-
to lean against
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | wiþerhliniġe | wiþerhlinode |
| 2nd singular | wiþerhlinast | wiþerhlinodest |
| 3rd singular | wiþerhlinaþ | wiþerhlinode |
| Plural | wiþerhliniaþ | wiþerhlinodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | wiþerhliniġe | wiþerhlinode |
| Plural | wiþerhliniġen | wiþerhlinoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | wiþerhlinian |
| Inflected infinitive | wiþerhlinienne |
| Imperative singular | wiþerhlina |
| Imperative plural | wiþerhliniaþ |
| Present participle | wiþerhliniende |
| Past participle | wiþerhlinod |
All forms (14)
Etymology
From wiþer- + hlinian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wiþerhlinian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution