Old English · verb
wiþheardian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /wiθˈxæ͜ɑr.di.ɑn/[wiθˈhæ͜ɑrˠ.di.ɑn]
- Syllables
- wiθ · ˈxæ͜ɑr · di · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- obdurate
Meaning
-
to make obdurate
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | wiþheardiġe | wiþheardode |
| 2nd singular | wiþheardast | wiþheardodest |
| 3rd singular | wiþheardaþ | wiþheardode |
| Plural | wiþheardiaþ | wiþheardodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | wiþheardiġe | wiþheardode |
| Plural | wiþheardiġen | wiþheardoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | wiþheardian |
| Inflected infinitive | wiþheardienne |
| Imperative singular | wiþhearda |
| Imperative plural | wiþheardiaþ |
| Present participle | wiþheardiende |
| Past participle | wiþheardod |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to wiþ- + heardian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wiþheardian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution