Old English · verb
wiþhycgan
Normalised wiþhyċġan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 3
- IPA
- /wiθˈxyj.jɑn/[wiθˈhyd.d͡ʒɑn]
- Syllables
- wiθ · ˈxyj · jɑn (3 syllables)
- Modern English
- adversecontrary
Meaning
-
to have contrary or adverse intent or purpose (to somebody or something)
-
to set one's self against, be set against (somebody or something)
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | wiþhyċġe | wiþhogde |
| 2nd singular | wiþhyġst | wiþhogdest |
| 3rd singular | wiþhyġþ | wiþhogde |
| Plural | wiþhyċġaþ | wiþhogdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | wiþhyċġe | wiþhogde |
| Plural | wiþhyċġen | wiþhogden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | wiþhyċġan |
| Inflected infinitive | wiþhyċġenne |
| Imperative singular | wiþhyġe |
| Imperative plural | wiþhyċġaþ |
| Present participle | wiþhyċġende |
| Past participle | wiþhogd |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to wiþ- + hyċġan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wiþhycgan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution