Old English · verb
wiþsacan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VI
- IPA
- /wiθˈsɑ.kɑn/
- Syllables
- wiθ · ˈsɑ · kɑn (3 syllables)
- Modern English
- withsakedeny
Meaning
-
to deny
-
to reject
-
to withhold, refuse to give something
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | wiþsace | wiþsōc |
| 2nd singular | wiþsæcst | wiþsōce |
| 3rd singular | wiþsæcþ | wiþsōc |
| Plural | wiþsacaþ | wiþsōcon |
| Subjunctive | ||
| Singular | wiþsace | wiþsōce |
| Plural | wiþsacen | wiþsōcen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | wiþsacan |
| Inflected infinitive | wiþsacenne |
| Imperative singular | wiþsac |
| Imperative plural | wiþsacaþ |
| Present participle | wiþsacende |
| Past participle | wiþsæcenwiþsacen |
All forms (14)
Etymology
From wiþ- + sacan.
Descendants
withsake
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wiþsacan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution