Old English · adjective
wierþe
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈwi͜yr.θe/[ˈwi͜yrˠ.ðe]
- Syllables
- ˈwi͜yr · θe (2 syllables)
- Modern English
- deservinggenentitledqualified
Meaning
-
deserving (+gen. of something)
Ǣlċ cyning biþ cwēne wierðe.
Every king deserves a queen.
-
entitled (+gen. to something), qualified (+gen. for something)
Abbod þe þæs wierðe sīe þæt hē mynstres wealde, hē sċeal ā ġemunan hwæt hē ġecweden is and þæs ealdorsċipes naman mid dǣdum ġefyllan.
An abbot who is qualified to run a monastery should always remember what he is called and live up to the name of superior by his actions.
c. 973, Æthelwold's translation of the Rule of Saint Benedict
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wierþe | wierþuwierþo | wierþe |
| Accusative | wierþne | wierþe | wierþe |
| Genitive | wierþes | wierþre | wierþes |
| Dative | wierþum | wierþre | wierþum |
| Instrumental | wierþe | wierþre | wierþe |
| Plural | |||
| Nominative | wierþe | wierþawierþe | wierþuwierþo |
| Accusative | wierþe | wierþawierþe | wierþuwierþo |
| Genitive | wierþra | wierþra | wierþra |
| Dative | wierþum | wierþum | wierþum |
| Instrumental | wierþum | wierþum | wierþum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wierþa | wierþe | wierþe |
| Accusative | wierþan | wierþan | wierþe |
| Genitive | wierþan | wierþan | wierþan |
| Dative | wierþan | wierþan | wierþan |
| Instrumental | wierþan | wierþan | wierþan |
| Plural | |||
| Nominative | wierþan | wierþan | wierþan |
| Accusative | wierþan | wierþan | wierþan |
| Genitive | wierþrawierþena | wierþrawierþena | wierþrawierþena |
| Dative | wierþum | wierþum | wierþum |
| Instrumental | wierþum | wierþum | wierþum |
All forms (11)
Etymology
From earlier *weorþī, derived from weorþ.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wierþe · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution