Old English · verb
þurhdelfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /θurxˈdel.fɑn/[θurˠxˈdeɫ.vɑn]
- Syllables
- θurx · ˈdel · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- delvebore
Meaning
-
to dig or delve through
-
to bore through or pierce
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | þurhdelfe | þurhdealf |
| 2nd singular | þurhdilfst | þurhdulfe |
| 3rd singular | þurhdilfþ | þurhdealf |
| Plural | þurhdelfaþ | þurhdulfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | þurhdelfe | þurhdulfe |
| Plural | þurhdelfen | þurhdulfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | þurhdelfan |
| Inflected infinitive | þurhdelfenne |
| Imperative singular | þurhdelf |
| Imperative plural | þurhdelfaþ |
| Present participle | þurhdelfende |
| Past participle | þurhdolfen |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to þurh- + delfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þurhdelfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution