eldertongue

Old English · suffix

-cund

Part of speech
suffix
IPA
/kund/
Syllables
kund (1 syllable)
Modern English
derivation

Meaning

  1. suffix denoting origin, derivation, or likeness

    æþele (“noble”) + -cund → æþelcund (“of noble birth”)

Declension

Strong declension of -cund
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative -cund-cund-cund
Accusative -cundne-cunde-cund
Genitive -cundes-cundre-cundes
Dative -cundum-cundre-cundum
Instrumental -cunde-cundre-cunde
Plural
Nominative -cunde-cunda-cunde-cund
Accusative -cunde-cunda-cunde-cund
Genitive -cundra-cundra-cundra
Dative -cundum-cundum-cundum
Instrumental -cundum-cundum-cundum
Weak declension of -cund
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative -cunda-cunde-cunde
Accusative -cundan-cundan-cunde
Genitive -cundan-cundan-cundan
Dative -cundan-cundan-cundan
Instrumental -cundan-cundan-cundan
Plural
Nominative -cundan-cundan-cundan
Accusative -cundan-cundan-cundan
Genitive -cundra-cundena-cundra-cundena-cundra-cundena
Dative -cundum-cundum-cundum
Instrumental -cundum-cundum-cundum

All forms (10)

Etymology

From Proto-Germanic *kundaz (“born, natured”), from Proto-Indo-European *ǵn̥h₁tós. Cognate with Old Norse -kundr, Gothic - (-kunds).

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/-cund · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution