Old English · verb
acleofan
Normalised āclēofan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class II
- IPA
- /ɑːˈkle͜oː.fɑn/[ɑːˈkle͜oː.vɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈkle͜oː · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- cleavesplit
Meaning
-
to split, cleave
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āclēofe | āclēaf |
| 2nd singular | āclīefst | āclufe |
| 3rd singular | āclīefþ | āclēaf |
| Plural | āclēofaþ | āclufon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āclēofe | āclufe |
| Plural | āclēofen | āclufen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āclēofan |
| Inflected infinitive | āclēofenne |
| Imperative singular | āclēof |
| Imperative plural | āclēofaþ |
| Present participle | āclēofende |
| Past participle | āclofen |
All forms (14)
Etymology
From ā- + clēofan (“to cleave, split”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/acleofan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution