Old English · verb
ahleapan
Normalised āhlēapan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /ɑːˈxlæ͜ɑː.pɑn/[ɑːˈl̥æ͜ɑː.pɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈxlæ͜ɑː · pɑn (3 syllables)
- Modern English
- rise
Meaning
-
to leap up, spring up, rise quickly
-
to leap from
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āhlēape | āhlēop |
| 2nd singular | āhlīepst | āhlēope |
| 3rd singular | āhlīepþ | āhlēop |
| Plural | āhlēapaþ | āhlēopon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āhlēape | āhlēope |
| Plural | āhlēapen | āhlēopen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āhlēapan |
| Inflected infinitive | āhlēapenne |
| Imperative singular | āhlēap |
| Imperative plural | āhlēapaþ |
| Present participle | āhlēapende |
| Past participle | āhlēapen |
All forms (13)
Etymology
From ā- + hlēapan (“to leap”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ahleapan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution