Old English · adjective
anga
Normalised ānga
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɑːn.ɡɑ/[ˈɑːŋ.ɡɑ]
- Syllables
- ˈɑːn · ɡɑ (2 syllables)
- Modern English
- spiketippointedallsinglestingany
anga1 · adjective
Senses
-
one and no more, only, sole, single, singular
-
any, every one, all
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ānga | ānge | ānge |
| Accusative | āngan | āngan | ānge |
| Genitive | āngan | āngan | āngan |
| Dative | āngan | āngan | āngan |
| Instrumental | āngan | āngan | āngan |
| Plural | |||
| Nominative | āngan | āngan | āngan |
| Accusative | āngan | āngan | āngan |
| Genitive | āngraāngena | āngraāngena | āngraāngena |
| Dative | āngum | āngum | āngum |
| Instrumental | āngum | āngum | āngum |
anga2 · noun · masculine
Senses
-
a spike, sting, pointed tip
Declension · weak
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *ainagō, from Proto-Germanic *ainahô (“only, sole”), equivalent to ān + -iġ + -a or ǣniġ + -a.
From Proto-West Germanic *angō, from Proto-Germanic *angô.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/anga · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution