Old English · verb
begangan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /beˈɡɑn.ɡɑn/[beˈɡɑŋ.ɡɑn]
- Syllables
- be · ˈɡɑn · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- bego
Meaning
-
to go by, go about or around; bego, surround
-
to go to, attend, commit, exercise, perform, carry out, observe, practice, worship
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | begange | beġēngbeġīeng |
| 2nd singular | begengst | beġēngebeġīenge |
| 3rd singular | begengþ | beġēngbeġīeng |
| Plural | begangaþ | beġēngonbeġīengon |
| Subjunctive | ||
| Singular | begange | beġēngebeġīenge |
| Plural | begangen | beġēngenbeġīengen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | begangan |
| Inflected infinitive | begangenne |
| Imperative singular | begang |
| Imperative plural | begangaþ |
| Present participle | begangende |
| Past participle | begangen |
All forms (17)
Etymology
From Proto-Germanic *biganganą, equivalent to be- + gangan. Cognate with Old Saxon bigangan, Old High German bigangan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/begangan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution