Old English · verb
behogian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /beˈxo.ɡi.ɑn/[beˈho.ɣi.ɑn]
- Syllables
- be · ˈxo · ɡi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to be anxious, careful
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | behogiġe | behogode |
| 2nd singular | behogast | behogodest |
| 3rd singular | behogaþ | behogode |
| Plural | behogiaþ | behogodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | behogiġe | behogode |
| Plural | behogiġen | behogoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | behogian |
| Inflected infinitive | behogienne |
| Imperative singular | behoga |
| Imperative plural | behogiaþ |
| Present participle | behogiende |
| Past participle | behogod |
All forms (14)
Etymology
From be- + hogian (to think about)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/behogian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution