Old English · adjective
brucol
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈbru.kol/
- Syllables
- ˈbru · kol (2 syllables)
- Modern English
- breaklebricklebrucklepronebrittlebreaking
Meaning
-
prone to or tending to break, brittle
-
breaking
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | brucol | brucol | brucol |
| Accusative | brucolne | brucole | brucol |
| Genitive | brucoles | brucolre | brucoles |
| Dative | brucolum | brucolre | brucolum |
| Instrumental | brucole | brucolre | brucole |
| Plural | |||
| Nominative | brucole | brucolabrucole | brucol |
| Accusative | brucole | brucolabrucole | brucol |
| Genitive | brucolra | brucolra | brucolra |
| Dative | brucolum | brucolum | brucolum |
| Instrumental | brucolum | brucolum | brucolum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | brucola | brucole | brucole |
| Accusative | brucolan | brucolan | brucole |
| Genitive | brucolan | brucolan | brucolan |
| Dative | brucolan | brucolan | brucolan |
| Instrumental | brucolan | brucolan | brucolan |
| Plural | |||
| Nominative | brucolan | brucolan | brucolan |
| Accusative | brucolan | brucolan | brucolan |
| Genitive | brucolrabrucolena | brucolrabrucolena | brucolrabrucolena |
| Dative | brucolum | brucolum | brucolum |
| Instrumental | brucolum | brucolum | brucolum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *brukul.
Descendants
breakle, brickle, bruckle
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/brucol · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution