eldertongue

Old English · adjective

efn

Part of speech
adjective
IPA
/efn/
[evn]
Syllables
efn (1 syllable)
Modern English
flattogetherlevelequallyevenlyeven

efn1 · adjective

Senses

  1. flat

  2. level, even

  3. equal

Declension

Strong declension of efn
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative efnefnefn
Accusative efneefneefn
Genitive efnesefenreefnes
Dative efnumefenreefnum
Instrumental efneefenreefne
Plural
Nominative efneefnaefneefn
Accusative efneefnaefneefn
Genitive efenraefenraefenra
Dative efnumefnumefnum
Instrumental efnumefnumefnum
Weak declension of efn
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative efnaefneefne
Accusative efnanefnanefne
Genitive efnanefnanefnan
Dative efnanefnanefnan
Instrumental efnanefnanefnan
Plural
Nominative efnanefnanefnan
Accusative efnanefnanefnan
Genitive efenraefnenaefenraefnenaefenraefnena
Dative efnumefnumefnum
Instrumental efnumefnumefnum

efn2 · adverb

Senses

  1. together

  2. equally, evenly

  3. just

    ...and he wunode mid him twentig wintra siððan and on his agenum mynstre em feowertig geara...

    ...and he remained with him twenty winters thereafter, and in his own monastery just forty years...

    late 10th century, Ælfric, "Saint Maur, Abbot"

All forms (9)

Etymology

From Proto-West Germanic *ebn.

Descendants

even

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/efn · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution