Old English · noun
efnhleoþor
Normalised efnhlēoþor
- Part of speech
- noun, neuter
- Declension
- strong a-stem
- IPA
- /ˈefnˌxle͜oː.θor/[ˈevnˌl̥e͜oː.ðor]
- Syllables
- ˈefn · ˌxle͜oː · θor (3 syllables)
- Modern English
- concordancesoundsvoicessinging
Meaning
-
singing together; concordance of sounds or voices
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | efnhlēoþor | efnhlēoþor |
| Accusative | efnhlēoþor | efnhlēoþor |
| Genitive | efnhlēoþres | efnhlēoþra |
| Dative | efnhlēoþre | efnhlēoþrum |
All forms (5)
Etymology
From efn- + hlēoþor.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/efnhleoþor · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution