Old English · verb
forhweorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /forˈxwe͜or.fɑn/[forˈʍe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- for · ˈxwe͜or · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- destroyed
Meaning
-
to pass away or be destroyed
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forhweorfe | forhwearf |
| 2nd singular | forhweorfest | forhwurfe |
| 3rd singular | forhweorfeþ | forhwearf |
| Plural | forhweorfaþ | forhwurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forhweorfe | forhwurfe |
| Plural | forhweorfen | forhwurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forhweorfan |
| Inflected infinitive | forhweorfenne |
| Imperative singular | forhweorf |
| Imperative plural | forhweorfaþ |
| Present participle | forhweorfende |
| Past participle | forhworfen |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to for- + hweorfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forhweorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution