Old English · verb
forweorpan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /forˈwe͜or.pɑn/[forˈwe͜orˠ.pɑn]
- Syllables
- for · ˈwe͜or · pɑn (3 syllables)
- Modern English
- forwerpreject
Meaning
-
to cast away, throw away, reject
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forweorpe | forwearp |
| 2nd singular | forwierpst | forwurpe |
| 3rd singular | forwierpþ | forwearp |
| Plural | forweorpaþ | forwurpon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forweorpe | forwurpe |
| Plural | forweorpen | forwurpen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forweorpan |
| Inflected infinitive | forweorpenne |
| Imperative singular | forweorp |
| Imperative plural | forweorpaþ |
| Present participle | forweorpende |
| Past participle | forworpen |
All forms (14)
Etymology
From for- + weorpan. Cognate with Old Saxon farwerpan, Gothic (frawairpan).
Descendants
forwerp
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forweorpan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution