Old English · adjective
friþsum
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈfriθ.sum/
- Syllables
- ˈfriθ · sum (2 syllables)
- Modern English
- peaceful
Meaning
-
peaceful
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | friþsum | friþsumufriþsmufriþsumofriþsmo | friþsum |
| Accusative | friþsumne | friþsumefriþsme | friþsum |
| Genitive | friþsumesfriþsmes | friþsumre | friþsumesfriþsmes |
| Dative | friþsumumfriþsmum | friþsumre | friþsumumfriþsmum |
| Instrumental | friþsumefriþsme | friþsumre | friþsumefriþsme |
| Plural | |||
| Nominative | friþsumefriþsme | friþsumafriþsmafriþsumefriþsme | friþsumufriþsmufriþsumofriþsmo |
| Accusative | friþsumefriþsme | friþsumafriþsmafriþsumefriþsme | friþsumufriþsmufriþsumofriþsmo |
| Genitive | friþsumra | friþsumra | friþsumra |
| Dative | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum |
| Instrumental | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | friþsumafriþsma | friþsumefriþsme | friþsumefriþsme |
| Accusative | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman | friþsumefriþsme |
| Genitive | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman |
| Dative | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman |
| Instrumental | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman |
| Plural | |||
| Nominative | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman |
| Accusative | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman | friþsumanfriþsman |
| Genitive | friþsumrafriþsumenafriþsmena | friþsumrafriþsumenafriþsmena | friþsumrafriþsumenafriþsmena |
| Dative | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum |
| Instrumental | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum | friþsumumfriþsmum |
All forms (20)
Etymology
From friþ + -sum. Compare Dutch vreedzaam (“peaceful”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/friþsum · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution