eldertongue

Old English · adjective

fyrn

Part of speech
adjective
IPA
/fyrn/
[fyrˠn]
Syllables
fyrn (1 syllable)
Modern English
former

Meaning

  1. former

    fyrnġēar

    last year, the preceding year

  2. ancient

    fyrnġemynd

    ancient history

Declension

Strong declension of fyrn
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative fyrnfyrnfyrn
Accusative fyrnefyrnefyrn
Genitive fyrnesfyrnrefyrnes
Dative fyrnumfyrnrefyrnum
Instrumental fyrnefyrnrefyrne
Plural
Nominative fyrnefyrnafyrnefyrn
Accusative fyrnefyrnafyrnefyrn
Genitive fyrnrafyrnrafyrnra
Dative fyrnumfyrnumfyrnum
Instrumental fyrnumfyrnumfyrnum
Weak declension of fyrn
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative fyrnafyrnefyrne
Accusative fyrnanfyrnanfyrne
Genitive fyrnanfyrnanfyrnan
Dative fyrnanfyrnanfyrnan
Instrumental fyrnanfyrnanfyrnan
Plural
Nominative fyrnanfyrnanfyrnan
Accusative fyrnanfyrnanfyrnan
Genitive fyrnrafyrnenafyrnrafyrnenafyrnrafyrnena
Dative fyrnumfyrnumfyrnum
Instrumental fyrnumfyrnumfyrnum

All forms (9)

Etymology

Inherited from Proto-Germanic *firnijaz, *fernaz (“foregoing, previous”), from Proto-Indo-European *per- (“forth, forward, across, through”). Cognate with Old High German firni (“old”), Old Norse forn (“old”), Gothic (fairneis, “old”).

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/fyrn · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution